©Copyright 2009 & 2013 Anima Psikoloji - All Rights Reserved

Bu sitedeki tüm yazılar fikir ve sanat eserleri kanununa göre koruma kapsamındadır. Başka bir web sitesi veya medya ortamında paylaşılması durumunda hukuki yollara başvurulacaktır.
AnaSayfa     Hizmetlerimiz     Mesleki Eğitimler     Uzmanlarımız     Duyurular     Hakkımızda     Referanslar     Fotoğraflar     İletişim
Anima
Anima Psikolojik Danışmanlık Adana

TIRNAK YEME (TIRNAK KEMİRME)

Tırnak Kemirmeye İten Sebepler
Çocuğu tırnak kemirmeye iten sebepler arasında;
Gerilimli ortamlar
Üzüntü ve sıkıntı veren durumlar
Öfke ve saldırganlık duyguları
Korkular
Aile içi iletişim problemlerinin yoğunluğu
Değersiz hissetme
Güvensizlik hissedilmesi
Kardeş kıskançlığı
gibi sebepler sayılabilir. Sebep ne olursa olsun çocuğu tırnak kemirmeye iten sebebin kaynağına inilmeye çalışılmalı, bu sebepler tespit edilerek ortadan kaldırılmaya çalışılmalıdır.
Tırnak kemirme davranışının genel kaynağı olarak sıkıntılı durumlar gösterilebilir. Çocuk çoğunlukla sıkıntılı anlarda sıkıntısını tırnağını kemirerek belli eder. Çocuğun sevdiği bir hayvanını kaybetmesi, babasının gece çalışması, ailenin kuralcı ve baskıcı tutum sergilemesi, aileye yeni bir kardeşin gelmesi, çocuğun kendini sözel olarak yeterince ifade edemeyişi vb durumlar ve yaşantılar çocuğu üzer ve sıkıntıya sokar. Bu gibi durumlara çocuk genelde tırnak kemirerek tepki verir. Tırnak kemirme, bir anlamda çocuğun bulunduğu ortamı güvensiz hissetmesinin göstergesidir.
Tırnak kemirme, psikolojik olduğu kadar fizyolojik problemleri de beraberinde getirir. Tırnak kemirmeyi uzun süredir devam ettiren kişilerin dişlerinin kesici olan kenarları zamanla aşınabilir ve dişlerde hassasiyet oluşabilir. Bunun gibi dişlere farkında olmadan ve sürekli yapılan basınçla diş kökleri zarar görebilir. Bunun yanı sıra normal şartlarda ağızlarda bulunmayan mikro organizmalar tırnak kemirme yoluyla ağza aktarılabilir ve bu da çeşitli hastalıklara davetiye çıkarmak anlamlarına gelir. Özellikle tuvalet sonrası el yıkama alışkanlığı tam gelişmemiş çocuklarda bu risk çok daha fazladır. Sık hastalanan bir çocuğun okul hayatında da aksamalar görülebilir. Sık hastalanan çocuk okulda devamsızlık yapar ve derslerinden geri kalabilir.

Tırnak Kemirme Davranışı Karşısında Neler Yapılabilir?
Hangi yaşta ve yoğunlukta ortaya çıkarsa çıksın tırnak kemirme karşısındaki en etkili yöntem çocuğun dikkati tırnak kemirme üzerine odaklamamaktır. 3-4 yaşlarında görülen tırnak kemirme davranışında tamamen görmezlikten gelinmelidir. Çocuğun mümkün olduğunca ellerini kullanabileceği etkinlere sokulması önemlidir.
Yine bu süreçlerde çocukla, etkili iletişim teknikleri kullanılarak konuşulmalı ve çocuğu bu davranışa iten neden veya nedenler anlaşılmaya çalışılmalıdır. Korkutmak, alay etmek, cezalar vermek, ellerine acı şeyler sürmek gibi tutum ve davranışlar zaten sıkıntılı ve gergin olan çocuğu daha da gerginleştirecek; problem çözülmek şöyle dursun, artarak devam edecektir.
Anne babanın ev ortamında sık sık kavga etmeleri de çocuktaki gerginliği, kaygıyı artırıcı etkilere sahiptir. Bunun içindir ki çocukların oldukları ortamlarda kavga etmekten kaçınmak dolaylı bir çözüm yoludur.
Bunun yanında çocukları kaygı ve korku yaşayacakları ortamlardan uzak tutmaya çalışmak da gereklidir. Çocuk televizyon seyrederken, seyredilen şeyin özelliği çocukta korku ve kaygı uyandıracak bir şey ise çocuk farkında olmadan tırnaklarını kemirebilir. Çocuklar bu gibi ortamlardan uzak tutulmalıdır.
Çocuğa telkin yoluyla tırnak kemirmenin güzel bir davranış olmadığı, bu durumun çok da kötü olmadığı yumuşak bir dille anlatılmalıdır. Ona bu durumun kolay atlatılabilir bir durum olduğu anlatılmalıdır. Çocuk şayet buna gerçekten inanırsa bunu terk etmek için içinde bir istek görebilir. Çünkü genellikle tırnak kemiren çocuk görüntüsünün ne kadar kötü olduğunun farkındadır ve çoğunlukla çocuk bu durumdan kurtulmak istemektedir.
Tırnak kemirme probleminde yapılması gereken en önemli şey, kuşkusuz yanlış davranışın ve alışkanlığın yerine yeni ve sağlıklı olan başka bir davranışı yerleştirmektir. Buna "Davranış Biçimlendirme" adını veriyoruz. Elbette ki bu davranış biçimlendirme olayı uzmanlık gerektiren bir uğraşıdır. Bütün mesele sorunu ileriki yaşlara ulaşılmadan çözümleyebilmektir.
     Aslına bakmak gerekirse "tırnak yeme" tabiri yanlış gibi görünmektedir. Çünkü hemen hiçbir birey gerçek manada tırnağını yemez. Bunun yerine "tırnak kemirme" tabirinin kullanılması belki daha doğru olacaktır. Çünkü tırnak yeme olarak tabir edilen davranış tırnağı koparma veya tırnak etini kemirmeden ibarettir. Gerçek anlamda tırnağını yiyen çocuk sayısı yok denecek kadardır.
     Tırnak kemirme davranışı diğer problem davranışlara göre farklılık arz eder. Örneğin parmak emme davranışı belirli bir yaş için ve belirli bir yoğunluk için problem sayılmazken; tırnak kemirme davranışı hangi yoğunlukta olursa olsun veya hangi yaşta ortaya çıkarsa çıksın bir problemdir. Tırnak kemirme genellikle 3 yaşından önce ortaya çıkan bir davranış değildir. Tırnak kemirme, genel sıklığına bakıldığında oldukça ciddi görünmektedir. Çocukluk dönemindeki bireylerin %35'inde, ergenlik dönemindeki bireylerin ise %45'inde tırnak kemirme davranışının görüldüğünü belirtirsek sanırım tırnak kemirmenin ne kadar önemli bir problem olduğu ortaya çıkar. Tırnak kemirme davranışı gösteren çocukların büyük bir çoğunluğunun ailelerinde de tırnak kemiren insanların varlığı dikkati çeker. Bundan dolayı da tırnak kemirmenin taklit yoluyla öğrenildiği ileri sürülebilir.

Sağlık ve Tıp Firmalar